Arjeta po ec përpara

Mitrovicë - Prindërit shkolla dhe gjithë shoqeria kosovare duket se e kanë për obligim...Foto 1/1

Mitrovicë - Prindërit shkolla dhe gjithë shoqeria kosovare duket se e kanë për obligim përkujdesjen ndaj fëmijëve me probleme psiko-fizike që edhe ata të mund te ndihen më mirë dhe të përfitojnë ashtu si dhe bashkëmoshatarët e tyre.

Rasti i shkollës “Migjeni “,”Skenderbeu” apo edhe ndonjë shkolle tjetër ku me nxënës me probleme të tilla po punohet me durim dhe dashuri për t’jau zgjatur edhe këtyre fëmijëve dorën e zemrës, dorën e dashurisë.
Arjeta K. është një nga këto nxënëse për të cilën M-Magazinë ka zgjedhur të flasë në këtë artikull. 
Zonja Hana K. është e ëma e Arjetës.Kur i kërkuam të flasim për të bijën për të ditur diçka më shumë për ecurinë e vajzës së saj ne fillim hezitoj, ishte pak e ndrojtur mbasi nuk dinte nga t’ja niste. 

“ Po s’di çfarë tu them,-tha ajo,në fillim ne ,unë dhe bashkëshorti im,e patëm me rezervë këtë punë. Jo se nuk donim që vajza jonë të shkonte në shkollë dhe aq më tepër me bashkëmoshatarët e saj të cilët nuk i kanë problemet e saj,por nuk ishim të sigurtë se si do ta pranonin shokët e klasës dhe mësuesja e saj, se para pak kohësh pata dëgjuar se në një klasë tjetër disa prindër ishin ankuar dhe kishin thënë se do t’ua ndërronin shkollën fëmijëve të tyre, sepse këta fëmijë të cilët kanë probleme të tilla ndodh që nga një herë janë edhe agresivë. 

Arjeta,sivjet është në klasën e dytë,-thotë zonja Hana, ajo po shkon shumë mirë,e ka ndihmuar shumë mësuesja e saj,sepse i rrin pranë dhe kujdeset si për fëmijët e saj.
Dua të falenderoj edhe shokët e shoqet e klasës,si dhe prindërit e tyre,sepse pa ndihmën e tyre ndoshta do të kishim qenë të detyruar ta ndalojmë nga shkolla.Ne jemi shumë të kënaqur si prindër me përparimin e saj ,por edhe ajo vetë është e lumtur.

M-Magazina shkoi tek shkolla “Skënderbeu”në Vaganicë për ta ndjekur nga afër problemin dhe për të marrë edhe mendimin e mësueses së Arjetës,zonjës Bahtije Hetemi si dhe të shokëve dhe shoqeve të saj të klasës.Mësuese Bahtija na tha se “Arjeta i ka problemet e saj që tashmë dihen por ne jemi munduar t’i qëndrojmë pranë dhe ta ndihmojmë. Në fillim ajo erdhi si një zog i vogël që akoma nuk ka dalë nga “çerdhja”dhe që s’di të fluturojë. Prindrit e shoqëronin deri tek dera e klasës,por tani atë  e sjellin deri tek dera e shkollës dhe për mua në dy vite nuk është pak,besa edhe shokët dhe shoqet e klasës e duan dhe e ndihmojnë shumë se e vetme nuk do t’ja kisha dalë.

Një Vajzë e vogël me flokët rela-rela ,teksa po bisedonim me mësuesen na u afrua dhe tha, “unë jam Drinorja,Arjetën e kam shoqe të bangës,ajo është shumë e urtë dhe e dëgjon shumë mësuesen dhe s;bën asnjëherë zhurmë.” Ajo shkoi dhe e solli Arjetën pranë nesh, mirpo ajo vrapoi dhe fsheh pas mësueses se saj.
Kur e pyetëm “Arjeta si je”,ajo e tulatur pas mësueses së saj dhe duke pulitur sytë,tha me një zë të ulët”mirë”,dhe e shtërngonte nga pas mësuesen e saj.

U larguam ga shkolla për të takuar dhe marrë një prononcim edhe nga Drejtori i Drejtorisë për Arsim ne komunën e Mitrovicës,Z.Ali Bejta,për të mësuar diçka më shumë për inisiativën e shkollave dhe mësuesve për integrimin e fëmijëve me probleme psiko-fisike.

“Po është e vërtetë, tha ai,ka filluar të praktikohet në disa shkolla ,ne i kemi përkrahur dhe mbështetur që të vazhdojnë këtë inisiativë,por dua të shtoj,-tha ai,-se se kjo ka qenë një inisiativë vullnet mirë e disa mësuesve dhe arsimtarëve,sepse ne akoma nuk kemi një program më të specifikuar për këta fëmijë,por kjo s’do të thotë që ne të ardhmen nuk do ta shohim mundësinë për t’i studiuar më thallë plan-programet e përshtatur në to ndryshime që i ndihmojnë këta fëmijë.

Në fund Z.Ali Bejta tha se “dua t’ju falenderoj juve si revistë, pra M-Magazinën që e keni parë këtë problem si diçka që ne si sistem arsimor së bashku me të gjithë shoqërinë ,do të bëjmë ç’është e mundur që të krijojmë kushte sa më të mira mësimi dhe edukimi”